September 15, 2026

Kwaśne wole i zatkanie wola u drobiu w stadach komercyjnych

Autor
Petr Lolek

Petr Lolek

Business & Sales Manager

Monitorowanie stada brojlerów pod kątem problemów z kwaśnym i zatkanym wolem

Objawy i przyczyny kwaśnego wola: kandydoza u drobiu

Kwaśne wole to kandydoza u drobiu, wywoływana niemal we wszystkich przypadkach przez zakażenie wola grzybem Candida albicans. Mikroorganizm ten jest naturalnym składnikiem mikroflory, a nie patogenem, który wnika do organizmu z zewnątrz. Badanie przeprowadzone w sześciu fermach odchowu brojlerów wykazało obecność Candida w 17,4-51,5% zdrowych woli brojlerów, przy czym zmiany chorobowe stwierdzono u mniej niż 1% ptaków (Wyatt i Hamilton, 1975).

Choroba rozwija się w wyniku zaburzenia równowagi mikroflory jelitowej. Do uznanych czynników wyzwalających należą długotrwała terapia przeciwdrobnoustrojowa, zanieczyszczone linie pojenia, niedobór witaminy A oraz narażenie na mykotoksyny (Merck Veterinary Manual, 2024). U chorych ptaków obserwuje się ciastowate, powiększone wole, zwracanie treści pokarmowej oraz białe błony rzekome na pogrubiałej błonie śluzowej, widoczne podczas badania sekcyjnego (Butcher i Miles, 2009).

Zatkanie wola u drobiu: zatkane i obwisłe wole

Zatkanie wola, określane również jako crop binding, to mechaniczna niedrożność, a nie infekcja. Do jej powstawania przyczyniają się długie, włókniste fragmenty ściółki, gruboziarniste cząstki paszy oraz nagłe odstawienie paszy. W komercyjnym stadzie indyków liczącym 7 800 piskląt odnotowano upadki ptaków z powodu zatkania wola ściółką. Przyczynę powiązano z niewłaściwą wentylacją, niewystarczającą liczbą poideł oraz nieprawidłową wysokością karmideł (Kaboudi i in., 2015).

Obwisłe wole (pendulous crop) może występować w związku z obydwoma opisanymi schorzeniami. Ebling i in. (2015) odnotowali częstość występowania na poziomie 9,5% u brojlerów Cobb 500 przy ciągłym oświetleniu i żywieniu do woli (ad libitum). U indyków współczynnik odziedziczalności (h²) wynosi 0,16–0,17 (Abdalla i in., 2022).

Jak diagnozować problemy z wolem na podstawie palpacji i opróżniania wola

Zdrowe wole opróżnia się co dwie do czterech godzin (Classen i in., 2016). Opóźnione opróżnianie wola poza tym przedziałem czasowym jest pierwszym sygnałem diagnostycznym.

Palpacja wola jest standardową metodą diagnostyczną i odbywa się podczas ręcznego ważenia ptaków. Sesja z wykorzystaniem ręcznej wagi do drobiu BAT1 pozwala wziąć do ręki każdego ważonego ptaka, dzięki czemu stan wola i umięśnienie można ocenić równocześnie z zarejestrowaną masą ciała.

Z kolei ocena wypełnienia wola (crop fill score) mierzy, jak szybko pisklęta jednodniowe znajdują paszę i wodę po zasiedleniu kurnika, a nie to, czy wole jest chore. Aviagen (2025) zaleca, aby po dwóch godzinach 75% piskląt miało w pełni wypełnione wola, a po 24 godzinach – 95%. Twarde wola wskazują na niedobór wody, a rozdęte wola na niedobór paszy (Cobb-Vantress, 2021).

Dane dotyczące masy ciała jako sygnał wczesnego ostrzegania

Zaburzenia funkcjonowania wola ograniczają pobranie paszy, zanim staną się widoczne gołym okiem, co przejawia się zahamowaniem wzrostu. Brojlery z zahamowanym wzrostem i zmianami chorobowymi w przewodzie pokarmowym ważyły o 28–33% mniej niż zdrowe ptaki z tego samego stada w wieku od 11 do 40 dni (Qamar i in., 2013).

Zmienność w stadzie podąża w tym samym kierunku. Gorsza jednorodność stada wiązała się z wyższą śmiertelnością i gorszym wykorzystaniem paszy wśród 45 komercyjnych stad Ross 308 (Vasdal i in., 2019), a wyzwanie mikrobiologiczne może obniżyć jednorodność stada o 2,5–15% (Choi i in., 2026).

Wykrycie tych rozbieżności wymaga częstych pomiarów. Automatyczna waga do drobiu BAT2 Connect rejestruje średnią masę ciała stada w ciągu dnia, a Mels i in. (2023) wykorzystali automatyczne ważenie w 100 stadach młodych kur niosek, aby wspierać wczesne wykrywanie problemów zdrowotnych.

Analiza tych trendów na centralnej platformie danych dotyczących wydajności stada pozwala wykryć odchylenia od docelowej krzywej wzrostu w ciągu kilku dni.

Jak leczyć kwaśne wole u kur na poziomie stada

W Stanach Zjednoczonych nie ma zatwierdzonego preparatu do leczenia kandydozy u drobiu, a dostępność nystatyny różni się w zależności od jurysdykcji (Merck Veterinary Manual, 2024).

Indywidualne podawanie leków jest niepraktyczne w stadach komercyjnych, dlatego działania kontrolne koncentrują się na usunięciu przyczyny problemu: dezynfekcji linii pojenia, zakwaszaniu wody, ostrożnym stosowaniu antybiotyków oraz kontroli mykotoksyn.

Leczenie zatkania wola u kur i identyfikacja chorych ptaków

Zatkanie wola nie ma rozwiązania farmakologicznego. Usunięcie przyczyny wymaga dostosowania długości ściółki, wielkości cząstek paszy, dostępu do poideł oraz wysokości karmideł. Ptaki z zatkanym wolem są wycofywane ze stada. W obu przypadkach najpierw trzeba zidentyfikować ptaki dotknięte problemem.

Ręczne ważenie ptaków to umożliwia, ponieważ każdego ptaka można indywidualnie odłowić, przytrzymać i zbadać. Ciągłe monitorowanie średniej masy ciała stada pokazuje trend, ale nie pozwala wskazać konkretnego ptaka. Obie metody odpowiadają na różne pytania, dlatego badanie problemów z wolem wymaga ich połączenia.

Źródła

Abdalla, B. A., et al. (2022). Accuracy of genomic selection for reducing susceptibility to pendulous crop in turkey. Poultry Science, 101(2), 101601. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8715376/ 

Aviagen. (2025). Ross Broiler Pocket Guide. https://aviagen.com/assets/Tech_Center/Ross_Broiler/Aviagen-ROSS-Broiler-PocketGuide-EN.pdf 

Butcher, G. D., and Miles, R. D. (2009). Improved Aviculture Management May Prevent Candidiasis in Birds. University of Florida IFAS Extension, VM031. https://edis.ifas.ufl.edu/publication/VM031/pdf 

Choi, J., et al. (2026). Factors Affecting Flock Uniformity in Broiler Production. Animals, 16(2), 185. https://www.mdpi.com/2076-2615/16/2/185 

Classen, H. L., et al. (2016). The role of the crop in poultry production. World’s Poultry Science Journal. https://www.cambridge.org/core/journals/world-s-poultry-science-journal/article/role-of-the-crop-in-poultry-production/1B8129FC8897E3A1C9D4A0D074F65BB7 

Cobb-Vantress. (2021). Broiler Management Guide. https://www.cobbgenetics.com/assets/Cobb-Files/Broiler-Guide_English-2021-min.pdf 

Ebling, P. D., et al. (2015). Pendulous Crop in Broilers. Brazilian Journal of Poultry Science, 17, 395-398. https://www.scielo.br/j/rbca/a/cqQVTsCkyn4wXfnKzqHXvYc/?lang=en 

Kaboudi, K., Umar, S., and Bouchrit, H. (2015). Outbreak of litter impaction of the gastrointestinal tract in commercial turkey poults. Journal of Avian Research, 1(2), 15-16. https://www.researchgate.net/publication/286452320 

Mels, C., et al. (2023). Development and evaluation of an animal health and welfare monitoring system for veterinary supervision of pullet farms. Preventive Veterinary Medicine, 217, 105929. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0167587723000934 

Merck Veterinary Manual. (2024). Candidiasis in Poultry. https://www.merckvetmanual.com/poultry/candidiasis-in-poultry/candidiasis-in-poultry 

Qamar, M. F., Aslam, H., and Jahan, N. (2013). Histopathological Studies on Stunting Syndrome in Broilers. Veterinary Medicine International, 212830. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3732646/ 

Vasdal, G., et al. (2019). Associations between carcass weight uniformity and production measures on farm and at slaughter in commercial broiler flocks. Poultry Science, 98(10), 4261-4268. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6748757/ 

Wyatt, R. D., and Hamilton, P. B. (1975). Candida species and crop mycosis in broiler chickens. Poultry Science, 54(5), 1663-1666. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/1103110/