October 15, 2026

Clostridium u drobiu: co warto wiedzieć o martwiczym zapaleniu jelit

Autor
Petr Lolek

Petr Lolek

Business & Sales Manager

Kurczaki brojlery na czerwonej platformie wagowej w hali hodowli drobiu.

Martwicze zapalenie jelit to choroba jelit brojlerów, wywoływana przez toksyny produkowane przez bakterię Clostridium perfringens. Występuje w dwóch postaciach (Hargis, 2023).
Postać kliniczna prowadzi do szybkich upadków, którym towarzyszy biegunka. Śmiertelność w stadzie może wynosić od 2% do 50% (Hargis, 2023).
Postać podkliniczna powoduje znacznie mniej upadków, ale prawdopodobnie generuje większe straty ekonomiczne. Spowalnia wzrost i pogarsza współczynnik wykorzystania paszy w całym stadzie, często nie dając wyraźnych objawów (Hofacre i Rosales, 2022).

Kontrola choroby zaczyna się od zapobiegania kokcydiozie, która jest jej głównym czynnikiem wyzwalającym, oraz unikania nagłych zmian paszy zaburzających pracę jelit (Hargis, 2023). W przypadku ognisk choroby stosuje się środki przeciwdrobnoustrojowe podawane w wodzie do picia, zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii (Hargis, 2023). Ponieważ postać podkliniczna objawia się zahamowaniem wzrostu, monitorowanie masy ciała stada może stanowić wczesny sygnał ostrzegawczy.

 

Co powoduje martwicze zapalenie jelit? Clostridium u drobiu

Przyczyną jest Clostridium perfringens – bakteria występująca w glebie, kurzu, paszy, ściółce oraz jelitach zdrowych ptaków (Hargis, 2023). Sama jej obecność nie powoduje choroby. Martwicze zapalenie jelit u kurcząt rozpoczyna się, gdy coś uszkadza wyściółkę jelitową lub zaburza florę jelitową, co pozwala bakterii namnażać się i uwalniać toksyny. Inne bakterie z rodzaju Clostridium wywołują inne choroby, takie jak wrzodziejące zapalenie jelit (Cooper i in., 2013).

Głównym czynnikiem wywołującym jest kokcydioza. Pasożyty z rodzaju Eimeria uszkadzają ścianę jelita, powodując przedostawanie się białek osocza do jelita, które prawdopodobnie stanowią pożywienie dla bakterii C. perfringens (Van Immerseel i in., 2004). Dlatego właśnie

kokcydioza i martwicze zapalenie jelit tak często występują razem. Dodatkowym czynnikiem ryzyka są pasze o wysokiej zawartości pszenicy, jęczmienia, żyta lub mączki rybnej (Hargis, 2023).

Objawy martwiczego zapalenia jelit u brojlerów

Martwicze zapalenie jelit u brojlerów występuje między 2. a 5. tygodniem życia, najczęściej między 11. a 18. Dniem życia, często po przejściu z paszy startowej na paszę dla ptaków w fazie wzrostu (Hofacre i Rosales, 2022).

W postaci klinicznej objawy utrzymują się krótko. Ptaki mogą wykazywać apatię, nastroszenie piór i biegunkę, ale niekiedy jedynym sygnałem jest nagły wzrost śmiertelności. Ogniska choroby trwają zwykle od 5 do 14 dni, a śmiertelność wynosi od 2% do 50% (Hargis, 2023).

Mokra ściółka jest zarówno objawem, jak i czynnikiem ryzyka. Biegunka powoduje jej zawilgocenie, a wilgotna ściółka sprzyja namnażaniu się bakterii C. perfringens (Tabler, 2019). W tym przypadku dane dotyczące masy ciała nie mają praktycznego zastosowania.

Postać podkliniczna nie powoduje nagłego wzrostu śmiertelności, lecz obniża wyniki produkcyjne: spowalnia wzrost i pogarsza współczynnik wykorzystania paszy (FCR) (Shojadoost i in., 2012). Jeden z modeli ekonomicznych oszacował, że u zakażonych ptaków masa ciała spadała o 12%, a współczynnik FCR pogarszał się o 10,9% (Skinner i in., 2010). Niektóre eksperymentalne próby wywołania martwiczego zapalenia jelit wykazały również spadek wyrównania stada (Choi i in., 2026). Właśnie w takich sytuacjach codzienne pomiary masy ciała stada pozwalają wykryć problemy, których nie widać w zestawieniach śmiertelności.

Diagnozowanie martwiczego zapalenia jelit u drobiu

Powolny przyrost masy ciała nie wskazuje przyczyny. Kokcydioza, problemy związane z paszą i stres cieplny prezentują się identycznie na wykresie przyrostu masy ciała. Diagnoza martwiczego zapalenia jelit u drobiu wymaga przeprowadzenia sekcji zwłok. Jelito cienkie jest rozdęte i kruche, często pokryte błoną o barwie od brązowej do żółtej (Hargis, 2023). Należy przeprowadzić sekcję świeżo padłych lub uśmierconych ptaków, ponieważ zmiany chorobowe są trudniejsze do zauważenia, gdy jelita zaczną się rozkładać (Hofacre & Rosales, 2022).

Ręczne ważenie ptaków pomaga wybrać osobniki do dalszych badań. W praktyce warto kierować na badanie sekcyjne lekkie ptaki wykryte podczas ważenia.

Wykorzystanie danych dotyczących masy ciała do wykrywania postaci subklinicznych

Podkliniczne martwicze zapalenie jelit powoduje straty finansowe związane z niższą masą ciała i marnowaniem paszy. Pasza stanowi od 65% do 75% kosztów produkcji brojlerów (Hofacre i Rosales, 2022). Dane dotyczące masy ciała nie pozwalają rozpoznać martwiczego zapalenia jelit, ale mogą wskazać, kiedy należy rozpocząć dalszą diagnostykę.

Automatyczna waga BAT2 Connect waży ptaki przez całą dobę i porównuje dzienny przyrost masy ciała z normą wzrostu. Stado, które w okresie największego ryzyka pozostaje w tyle za krzywą wzrostu, stanowi powód do sprawdzenia stanu jelit. Automatyczne wagi mogą nie wykryć chorych ptaków, które niechętnie wchodzą na platformę (Fontana i in., 2017). Wolniejszy wzrost w pozostałej części stada nadal jest widoczny w trendzie.

Ręczna waga drobiowa BAT1 rejestruje masę poszczególnych ptaków podczas ich trzymania w dłoni, dzięki czemu personel może jednocześnie sprawdzić ich stan. Podczas obsługi można również dostrzec objawy biegunki, takie jak mokre lub sklejone pióra wokół odbytnicy.

Przechowywanie wyników na platformie danych BAT Cloud pozwala porównać tempo wzrostu w poszczególnych oborach i stadach. Jeśli w każdym cyklu w tym samym wieku obserwuje się spadek, warto skonsultować się z weterynarzem.

Zapobieganie, kontrola i leczenie

Prevention of necrotic enteritis starts with coccidiosis control, through anticoccidial programmes or vaccination (Hofacre & Rosales, 2022). Avoid sudden feed changes and feed outages, add enzymes to wheat-based diets, clean biofilm from water lines and keep litter dry (Hofacre & Rosales, 2022). Between flocks, clean the house and use a disinfectant that kills spores, because C. perfringens spores survive in the environment (Abd El-Hack et al., 2022). A sound concrete floor with few cracks is easier to clean properly. Selected probiotics and competitive exclusion cultures have also helped (Hargis, 2023).

Zapobieganie martwiczemu zapaleniu jelit zaczyna się od zwalczania kokcydiozy poprzez programy przeciwkokcydialne lub szczepienia (Hofacre i Rosales, 2022). Należy unikać nagłych zmian w żywieniu i przerw w podawaniu paszy, dodawać enzymy do diet opartych na pszenicy, usuwać biofilm z przewodów wodnych oraz utrzymywać ściółkę w stanie suchym (Hofacre i Rosales, 2022).

Pomiędzy kolejnymi stadami należy wyczyścić kurnik i zastosować środek dezynfekujący zabijający zarodniki, ponieważ zarodniki C. perfringens przetrwają w środowisku (Abd El-Hack i in., 2022). Solidna betonowa podłoga z niewielką liczbą pęknięć jest łatwiejsza do dokładnego wyczyszczenia. Pomocne okazały się również wybrane probiotyki i kultury wykluczające konkurencję (Hargis, 2023).

W leczeniu martwiczego zapalenia jelit stosuje się środki przeciwdrobnoustrojowe dodawane do wody pitnej, przepisywane przez lekarza weterynarii zgodnie z lokalnymi przepisami. Ogniska choroby zazwyczaj ustępują samoistnie, więc reakcja na leczenie może wydawać się lepsza, niż jest w rzeczywistości (Hargis, 2023).

Kliniczne martwicze zapalenie jelit stanowi problem związany ze śmiertelnością. Subkliniczne martwicze zapalenie jelit jest problemem wpływającym na wydajność, a to właśnie w jego przypadku dane dotyczące masy ciała mogą pomóc we wczesnym wykryciu choroby.

Źródła

  1. Abd El-Hack, M. E., El-Saadony, M. T., Elbestawy, A. R., El-Shall, N. A., Saad, A. M., Salem, H. M., El-Tahan, A. M., Khafaga, A. F., Taha, A. E., AbuQamar, S. F., & El-Tarabily, K. A. (2022). Necrotic enteritis in broiler chickens: Disease characteristics and prevention using organic antibiotic alternatives – a comprehensive review. Poultry Science, 101(2), 101590. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0032579121006118 
  2. Choi, J., Goo, D., Ko, H., Lee, J., & Kim, W. K. (2026). Factors affecting flock uniformity in broiler production: Individual, environmental, and management characteristics. Animals, 16(2), 185. https://www.mdpi.com/2076-2615/16/2/185
  3. Cooper, K. K., Songer, J. G., & Uzal, F. A. (2013). Diagnosing clostridial enteric disease in poultry. Journal of Veterinary Diagnostic Investigation, 25(3), 314-327. https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/1040638713483468
  4. Fontana, I., Tullo, E., Carpentier, L., Berckmans, D., Butterworth, A., Vranken, E., Norton, T., Berckmans, D., & Guarino, M. (2017). Sound analysis to model weight of broiler chickens. Poultry Science, 96(11), 3938-3943. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0032579119311836
  5. Hargis, B. M. (2023). Necrotic enteritis in poultry. In Merck Veterinary Manual (last updated September 2024). https://www.merckvetmanual.com/poultry/necrotic-enteritis/necrotic-enteritis-in-poultry
  6. Hofacre, C. L., & Rosales, A. G. (2022). Antibiotic-free and reduced antibiotic use in broiler production: Predisposing factors and control strategies for necrotic enteritis. Aviagen. https://aviagen.com/assets/Tech_Center/Broiler_Breeder_Tech_Articles/English/Focus-ABF-NecroticEnteritis-2022-EN.pdf
  7. Shojadoost, B., Vince, A. R., & Prescott, J. F. (2012). The successful experimental induction of necrotic enteritis in chickens by Clostridium perfringens: A critical review. Veterinary Research, 43, 74. https://veterinaryresearch.biomedcentral.com/articles/10.1186/1297-9716-43-74
  8. Skinner, J. T., Bauer, S., Young, V., Pauling, G., & Wilson, J. (2010). An economic analysis of the impact of subclinical (mild) necrotic enteritis in broiler chickens. Avian Diseases, 54(4), 1237-1240. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21313845/
  9. Tabler, T. (2019). Intestinal health and necrotic enteritis in broilers (Publication 2771). Mississippi State University Extension Service. https://extension.msstate.edu/publications/intestinal-health-and-necrotic-enteritis-broilers
  10. Van Immerseel, F., De Buck, J., Pasmans, F., Huyghebaert, G., Haesebrouck, F., & Ducatelle, R. (2004). Clostridium perfringens in poultry: An emerging threat for animal and public health. Avian Pathology, 33(6), 537-549. https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/03079450400013162