W tradycyjnym zarządzaniu hodowlą brojlerów od dawna preferowano karmienie co drugi dzień, jednak rygorystyczne 60-tygodniowe badanie poddaje tę praktykę obecnie poważnej analizie.
Co oceniano w badaniu
Avila i in. (2023) obserwowali 1 778 młodych kur rasy Ross 708 w ramach 60-tygodniowego badania porównującego schematy żywienia codziennego (ED) i co drugi dzień (SAD). Badanie miało na celu uchwycenie różnic w składzie ciała, rozwoju układu pokarmowego oraz wydajności rozrodczej między tymi dwoma programami. Obserwując ptaki od etapu wychowu aż do późnej fazy nieśności, naukowcy byli w stanie ocenić nie tylko wyniki wzrostu, ale także jakość produkcji w dalszej fazie, dostarczając jeden z bardziej kompleksowych zestawów danych dostępnych na temat tej kwestii związanej z zarządzaniem hodowlą.
Wydajność żywieniowa i wyniki wzrostu
Jeśli chodzi o wydajność żywieniową, grupa karmiona codziennie zużywała znacznie mniej paszy na jedną żywą młode kurę: 6,853 kg w porównaniu z 6,997 kg w przypadku ptaków karmionych co drugi dzień. Ta poprawa współczynnika konwersji paszy o 2,6% oznacza znaczącą redukcję kosztów w skali całego stada.
Różnice w przyrostach masy ciała utrzymywały się przez cały okres hodowli. Ptaki karmione codziennie były o 4,5% cięższe w 10. tygodniu, o 3,5% cięższe w 15. tygodniu i o 4,4% cięższe w 20. tygodniu. Nie były to jednorazowe korzyści występujące wyłącznie we wczesnej fazie hodowli. Różnica w wynikach utrzymywała się przez cały okres hodowli, co wskazuje na strukturalny, a nie przejściowy wpływ częstotliwości karmienia.
Jakość jaj, wskaźnik wyklucia i kwestia jednolitości stada
Korzyści produkcyjne związane z codziennym karmieniem wykraczały znacznie poza sam okres wychowu. Kury hodowane w systemie codziennego karmienia znosiły jaja o znacznie lepszej jakości skorupy w późnej fazie nieśności, a konkretnie między 46. a 60. tygodniem. Wskaźnik wyklucia się płodnych jaj był również wyższy w tej grupie: 94,1% w porównaniu z 93,1% w przypadku ptaków karmionych co drugi dzień. W warunkach komercyjnych ta różnica wynosząca jeden punkt procentowy w wskaźniku wyklucia przekłada się na znaczną liczbę dodatkowych, zdolnych do życia piskląt w każdym lęgu.
Być może najbardziej istotne ustalenie dotyczy jednolitości stada. Głównym argumentem przemysłowym przemawiającym za karmieniem co drugi dzień było to, że ograniczony dostęp sprzyja bardziej jednolitemu spożyciu paszy, a co za tym idzie – bardziej jednolity przyrost masy ciała. Dane Avila i in. nie potwierdzają tej tezy. Współczynnik zmienności pozostawał statystycznie podobny w obu grupach przez cały czas trwania badania. Karmienie codziennie zapewniło równoważną jednolitość bez związanych z tym strat w zakresie wydajności paszowej i produkcji.
Podsumowując, wyniki badań wskazują, że karmienie co drugi dzień wiąże się z wymiernymi kosztami w zakresie wskaźnika FCR, przyrostu masy ciała, jakości skorupy i wskaźnika wyklucia, nie zapewniając przy tym korzyści w postaci jednolitości, która historycznie uzasadniała stosowanie tej metody. Wiarygodne dane dotyczące masy ciała, gromadzone w regularnych odstępach czasu przez cały okres hodowli, pozwalają wykrywać te różnice i odpowiednio na nie reagować. Precyzyjne i spójne monitorowanie na poziomie stada stanowi podstawę, na której opierają się tego rodzaju ustalenia.
Źródła
Avila, L.P., et al. (2023). Body composition, gastrointestinal, and reproductive differences between broiler breeders fed using everyday or skip-a-day rearing programs. Poultry Science, 102, 102853. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0032579123004273