Budowa rentownej fermy drobiu wymaga znacznie więcej niż tylko ziemi i ptaków. Rozpoczęcie przemysłowej hodowli kur na dużą skalę wymaga starannego planowania w zakresie wyboru lokalizacji, bioasekuracji, żywienia oraz zarządzania danymi stada. Ten przewodnik omawia kluczowe decyzje, które odróżniają skuteczne gospodarstwa od tych narażonych na wczesne niepowodzenia.
Przewodnik po zakładaniu fermy drobiu: lokalizacja, budynki inwentarskie i bezpieczeństwo biologiczne
Wybór lokalizacji to pierwsza kluczowa decyzja. Tereny powinny być oddalone od innych ferm drobiu, rzek i otwartych zbiorników wodnych, aby ograniczyć narażenie na choroby oraz kontakt z dzikim ptactwem (Cobb-Vantress, 2022). Każda ferma wymaga ogrodzenia z zamykaną bramą, a budynki inwentarskie powinny mieć betonowe podłogi, co ułatwi skuteczne czyszczenie i dezynfekcję między kolejnymi stadami.
Bezpieczeństwo biologiczne nie podlega negocjacjom. System hodowli typu „all-in, all-out” zapobiega narażeniu ptaków w różnym wieku na choroby. Każdej grupie wiekowej należy przydzielić dedykowany sprzęt, którego nie wolno przenosić między jednostkami. Personel musi zmieniać obuwie przy przejściu między budynkami i przestrzegać rygorystycznych protokołów dotyczących kontaktu z ptakami spoza gospodarstwa (Cobb-Vantress, 2022).
Kolejną ważną kwestią jest bliskość niezbędnej infrastruktury, takiej jak wylęgarnie i ubojnie. Celem jest zapewnienie, aby cykl produkcyjny mógł być powtarzany w sposób wydajny i niezawodny.
Wybór paszy to kluczowa inwestycja
Koszty paszy mogą stanowić nawet 70% całkowitych kosztów produkcji w gospodarstwach komercyjnych (Alqaisi i in., 2017). Dobrze zorganizowane gospodarstwo drobiarskie dostosowuje recepturę paszy do rasy i etapu wzrostu, zamiast wybierać najtańszą dostępną mieszankę.
Programy żywienia etapowego, które dostosowują profil składników odżywczych w fazach startowej, wzrostowej i końcowej, poprawiają wydajność w porównaniu z podejściem dwufazowym (Mehmood i in., 2014; Hauschild i in., 2015). Skład paszy musi odpowiadać wymaganiom linii genetycznej: energia, aminokwasy, witaminy i minerały (Cobb-Vantress, 2022).
Zakładanie fermy drobiu od podstaw: sprzęt, który ma znaczenie
Fermy komercyjne wymagają systemów karmienia, poideł, systemów klimatyzacji, wentylacji i wielu innych elementów. W tej sekcji skupimy się na systemach ważenia – jednym z najczęściej pomijanych elementów wyposażenia fermy drobiu, choć pełna lista niezbędnego sprzętu jest znacznie dłuższa.
Dane dotyczące masy ciała wpływają na przydział paszy, zarządzanie krzywą wzrostu oraz jednolitość stada, którą w Przewodniku zarządzania hodowlą Cobb docelowo ustala się na poziomie powyżej 70% od 3. do 20. tygodnia.
W przypadku planowanych pomiarów ręcznych ręczna waga do drobiu BAT1 jest przeznaczona do ważenia żywych, poruszających się ptaków z dokładnością do 1 g. Wbudowany komputer automatycznie rejestruje każdą wartość wagi, oblicza jednolitość i współczynnik zmienności oraz rejestruje oceny kondycji mięsnej po naciśnięciu przycisku.
Gospodarstwa wymagające ciągłego monitorowania mogą wdrożyć automatyczną wagę BAT2 Connect, która waży ptaki przez całą dobę bez dodatkowej siły roboczej. Umieszczona w odległości jednej jednostki na 500 m² między karmidłami i poidłami, przekazuje dane do dowolnego systemu zarządzania gospodarstwem lub Chmury BAT w czasie rzeczywistym.
Dane dotyczące masy stada w modelu biznesowym hodowli drobiu komercyjnego
Wiarygodny model biznesowy hodowli drobiu wymaga monitorowania masy wykraczającego poza cotygodniowe pomiary. Przewodnik firmy Cobb zaleca ważenie co najmniej 2% stada, aby dokładnie oszacować średnią masę ciała i jednolitość stada.
W przypadku większych gospodarstw automatyczne codzienne rejestrowanie masy ciała zapewnia pokrycie całego stada pomiędzy sesjami ręcznego ważenia. Badania dotyczące zastosowania automatycznej wagi BAT2 w komercyjnym programie hodowli młodych kur wykazały, że konsekwentne śledzenie masy ciała i jednolitości umożliwiło wczesną interwencję w zakresie dobrostanu zwierząt, zanim problemy się nasiliły (Mels i in. 2023).
Źródła
1.) Alqaisi, O., Ndambi, O. A., & Williams, R. B. (2017). Time series livestock diet optimization: cost-effective broiler feed substitution using the commodity price spread approach. Agricultural and Food Economics, 5(1), 25. https://doi.org/10.1186/s40100-017-0094-9
2.) Cobb-Vantress. (2021). Cobb Broiler Management Guide. Cobb-Vantress Inc. https://www.cobb-vantress.com
3.) Cobb-Vantress. (2022). Cobb Breeder Management Guide. Cobb-Vantress Inc. https://www.cobb-vantress.com
4.) Hauschild, L., Bueno, C. F. D., Remus, A., de Paula Gobi, J., Isola, R. D. G., & Sakomura, N. K. (2015). Multiphase feeding program for broilers can replace traditional system. Scientia Agricola, 72(3), 210–214. https://doi.org/10.1590/0103-9016-2014-0207
5.) Mehmood, S., Sahota, A., Akram, M., Javed, K., & Hussain, J. (2014). Growth performance and economic appraisal of phase feeding at different stocking densities in sexed broilers. Journal of Animal and Plant Sciences, 24(3).
6.) Mels, C., Niebuhr, K., Futschik, A., Rault, J.-L., & Waiblinger, S. (2023). Development and evaluation of an animal health and welfare monitoring system for veterinary supervision of pullet farms. Preventive Veterinary Medicine, 217, 105929. https://doi.org/10.1016/j.prevetmed.2023.105929